Andrzej Stanisław Krajewski

aktor i literat

Urodził się w Węgrowie, a więc na Podlasiu, w inteligenckiej rodzinie, dokładnie nie wiadomo kiedy, ale na pewno trochę przed wybuchem II wojny światowej. Od najmłodszych lat, i to absolutnie dziecięcych, posmakował uroków (czasami słodkich, czasami gorzkich) teatru, rewii i estrady (oczywiście w wydaniu amatorskim, u boku swego ojca prawnika, który miał artystyczno-społecznikowskie ciągoty).

Działalność zawodową rozpoczął w legendarnym już Kabarecie Stodoła, który powstał (w ramach popaździernikowych przemian) w baraku po stołówce dla budowniczych Pałacu Kultury. W Stodole występował i pisał teksty, będąc jednym z filarów zespołu. Później współpraca z teatrami, estradami i kabaretami, między innymi z kabaretem ZAKR-u i Podwieczorkiem przy mikrofonie. Kilka lat intensywnej pracy w warszawskiej telewizji Porion (głównie w autorskich programach poświęconych popularyzacji muzyki).

Uważany jest za jednego z najlepszych konferansjerów w koncertach muzyki popularnej. Przez cały czas pisał teksty piosenek, skecze i monologi dla wielu wybitnych artystów sceny i estrady, a także większe formy literackie, między innymi kameralne oratorium Droga krzyżowa, zbiór opowiadań Wigilijne okruszki (Wydawnictwo Rytm) i satyryczno-wspomnieniowe Gawędy starego chałturnika, czyli 100 gram anegdot (Wydawnictwo Rzeczpospolita).

W książkach tych znajdziemy zarówno obrazy obyczajów, szczególnie świątecznych, które nasza burzliwa historia poddaje trudnym próbom, jak i kulisy życia artystycznego, ze wszystkimi jego śmiesznostkami. Także galerię znanych postaci, z którymi się spotykał. Autor posługuje się zróżnicowanym, często brawurowo stylizowanym, barwnym językiem, który jeden z recenzentów określił jako "finezję słowa".